Connect with us

Titans

Mijn Basketbal vriend

Tijdens de wedstrijd tegen Aris op 3 februari 2018 werd er aandacht gevraagd voor Alzheimer Nederland. Aanleiding was de oproep van Nick Bertrums. Nick is de kleinzoon van Nol Matthijsen. Vrijwel iedereen in de Maaspoort zal Nol kennen. Is het niet in persoon dan zeker van gezicht. Ruim veertig jaar was Nol vrijwilliger voor het Bossche basketball en was hij altijd te vinden rondom het team om de spelers alles aan te reiken wat ze maar nodig konden hebben. Na zijn actieve periode als vrijwilliger zat hij steevast op de eerste rij van de  business club naar zijn favoriete sport te kijken. Al een tijdje moeten we Nol in de Maaspoort missen en voor velen kwam zaterdag de rede keihard aan. Nol is getroffen door de vreselijke ziekte Alzheimer.

Nick heeft een aangrijpende blog over zijn opa geschreven en gaat voor Alzheimer Nederland een marathon lopen. De actie van afgelopen zaterdag kwam zo spontaan op dat the Titans niet meer aan konden haken. Maar dat willen we goed maken. Op 15 februari speelt New Heroes haar eerst volgende thuiswedstrijd. Voorafgaand aan de wedstrijd zullen the Titans weer lootjes gaan verkopen voor de loterij. De gehele opbrengst van de loterijverkoop van die avond zal aan Alzheimer Nederland worden afgedragen. Omdat we de prijzen van de loterij krijgen van onze sponsoren kan 100% van de verkoop, zonder aftrek van kosten of prijzen, naar Alzheimer Nederland.

KOOP 15-2 TITANS LOTEN EN STEUN ALZHEIMER NEDERLAND

Opa en ik hadden een gezamenlijke hobby, beter gezegd een obsessie namelijk basketbal. Door zijn verhalen over het toenmalige Eiffeltowers, ben ik zelf begonnen met basketballen. Vanaf dat moment was ik ook verslaafd aan de sport. Als opa en ik samen waren, werden mensen wel eens gestoord van ons, omdat we het alleen maar over basketbal hadden. ik genoot van zijn verhalen, die hij had meegemaakt bij de club.
We hebben samen heel wat wedstrijden gezien, of het nu op tv was of in het stadion. Als opa op bezoek was in Gran Canaria, gingen we samen naar de wedstrijden van Granca ( lokale club, die speelt in de Spaanse eredivisie) De club staat bekend om zijn soms te emotionele supporters, iets wat opa prachtig vond. Hij hoorde ook helemaal bij de Granca clan, doordat hij naar de wedstrijden ging in zijn polo en fan sjaal van de club, die hij in de lokale fanshop had gekocht. We hebben echt veel topwedstrijden gezien samen. En Granca won altijd wanneer opa erbij was, in dat opzicht bracht hij echt geluk.
Toen opa na meer dan 40 jaar stopte als vrijwilliger bij de club, kreeg hij een seizoenskaart voor het leven. Hij genoot heel erg van deze wedstrijden, en dat hij op deze manier toch nog betrokken bleef bij de club. Als de wedstrijd om 8 uur begon, zat opa om 4 uur al startklaar in zijn jas op de bank om te gaan. Helaas ging hij ook heel snel achteruit. De laatste wedstrijd dat ik met hem ben mee geweest dacht hij dat ik een speler was, zo vroeg hij me een paar keer of ik mijn contract wel goed had onderhandeld , en of ik in de basis zou beginnen. Ook kon hij de hal niet meer herkennen die hem niet lang daarvoor nog heilig was. Vanaf dat moment is het helaas bergafwaarts gegaan.
Ik was een tijdje geleden bij opa in het verzorgingshuis, en in de huiskamer stond de wedstrijd van “New Heroes” ( de club waar opa vrijwilliger is geweest) op. We hebben samen naar de wedstrijd gekeken. En ondanks opa geen herkenning meer heeft bij basketbal, en waarschijnlijk ook niet weet wie ik dan wel precies ben, voelde het vertrouwd om daar samen met mijn basketbal vriend te zitten, net zoals in de goede, ouwe tijd.

Lees alle blogs van Nick op deze site.